μόνος

μονός も参照。

ギリシア語

語源

古典ギリシア語 μόνος (mónos)

発音

• IPA(?): /ˈmonos/
• 分綴: μό‧νος

形容詞

μόνος (mónos)  男性   女性 μόνη, 中性 μόνο

1. 孤独な。
2. (結婚) 独身の。
3. 単独の。
4. 唯一の。

μόνοςの能動形

数  格   /   性	単数			複数
	男性	女性	中性	男性	女性	中性
主格	μόνος	μόνη	μόνο	μόνοι	μόνες	μόνα
属格	μόνου	μόνης	μόνου	μόνων	μόνων	μόνων
対格	μόνο	μόνη	μόνο	μόνους	μόνες	μόνα
呼格	μόνε	μόνη	μόνο	μόνοι	μόνες	μόνα

関連語

• μοναδικός (monadikós)
• μονός (monós)

古典ギリシア語

異表記・別形

• μοῦνος (moûnos) – エピック, イオニア
• μῶνος (mônos) – ドーリス

語源

ギリシア祖語 *mónwos

発音

 

• IPA: /mó.nos/ → /ˈmo.nos/ → /ˈmo.nos/

• 紀元前5世紀: IPA^(?): /mó.nos/
• 紀元前1世紀: IPA^(?): /ˈmo.nos/
• 4世紀: IPA^(?): /ˈmo.nos/
• 10世紀: IPA^(?): /ˈmo.nos/
• 15世紀: IPA^(?): /ˈmo.nos/

形容詞

μόνος 男性, μόνη 女性, μόνον 中性; 第1/第2変化; (mónos) (Attic, Koine, Byzantine)

1. 孤独な、見（み）捨（す）てられた。
2. 唯一の。

第1/第2変化 of μόνος; μόνη; μόνον (アッティカ)

Number		Singular(単数)				Dual(双数)				Plural(複数)
Case/Gender		Masculine	Feminine	Neuter		Masculine	Feminine	Neuter		Masculine	Feminine	Neuter
Nom.(主格)		μόνος mónos	μόνη mónē	μόνον mónon		μόνω mónō	μόνᾱ mónā	μόνω mónō		μόνοι mónoi	μόναι mónai	μόνᾰ móna
Gen.(属格)		μόνου mónou	μόνης mónēs	μόνου mónou		μόνοιν mónoin	μόναιν mónain	μόνοιν mónoin		μόνων mónōn	μόνων mónōn	μόνων mónōn
Dat.(与格)		μόνῳ mónōi	μόνῃ mónēi	μόνῳ mónōi		μόνοιν mónoin	μόναιν mónain	μόνοιν mónoin		μόνοις mónois	μόναις mónais	μόνοις mónois
Acc.(対格)		μόνον mónon	μόνην mónēn	μόνον mónon		μόνω mónō	μόνᾱ mónā	μόνω mónō		μόνους mónous	μόνᾱς mónās	μόνᾰ móna
Voc.(呼格)		μόνε móne	μόνη mónē	μόνον mónon		μόνω mónō	μόνᾱ mónā	μόνω mónō		μόνοι mónoi	μόναι mónai	μόνᾰ móna
Derived forms		副詞				比較級				最上級
		μόνως mónōs				μονώτερος monṓteros				μονώτᾰτος monṓtatos
Notes:		This table gives Attic inflectional endings. For declension in other dialects, see Appendix:Ancient Greek dialectal declension.

派生語

• μονάς (monás)
• μοναχός (monakhós)
• μονο- (mono-)
• μονάζω (monázō)

諸言語への影響

• ギリシア語: μόνος (mónos)
• マリウポリ・ギリシア語: мо́нос, мо́ну