φαινόμενος

古典ギリシア語

発音

 

• IPA: /pʰa͜ɪ.nó.me.nos/ → /ɸɛ.ˈno.me.nos/ → /fe.ˈno.me.nos/

• 紀元前5世紀: IPA^(?): /pʰa͜ɪ.nó.me.nos/
• 紀元前1世紀: IPA^(?): /pʰɛ.ˈno.mɛ.nos/
• 4世紀: IPA^(?): /ɸɛ.ˈno.me.nos/
• 10世紀: IPA^(?): /fe.ˈno.me.nos/
• 15世紀: IPA^(?): /fe.ˈno.me.nos/

分詞

φαινόμενος (phainómenos)

1. φαίνωの中動態/受動態現在分詞。

第1/第2変化 of φαινόμενος; φαινομένη; φαινόμενον (アッティカ)

Number		Singular(単数)				Dual(双数)				Plural(複数)
Case/Gender		Masculine	Feminine	Neuter		Masculine	Feminine	Neuter		Masculine	Feminine	Neuter
Nom.(主格)		φαινόμενος phainómenos	φαινομένη phainoménē	φαινόμενον phainómenon		φαινομένω phainoménō	φαινομένᾱ phainoménā	φαινομένω phainoménō		φαινόμενοι phainómenoi	φαινόμεναι phainómenai	φαινόμενᾰ phainómena
Gen.(属格)		φαινομένου phainoménou	φαινομένης phainoménēs	φαινομένου phainoménou		φαινομένοιν phainoménoin	φαινομέναιν phainoménain	φαινομένοιν phainoménoin		φαινομένων phainoménōn	φαινομένων phainoménōn	φαινομένων phainoménōn
Dat.(与格)		φαινομένῳ phainoménōi	φαινομένῃ phainoménēi	φαινομένῳ phainoménōi		φαινομένοιν phainoménoin	φαινομέναιν phainoménain	φαινομένοιν phainoménoin		φαινομένοις phainoménois	φαινομέναις phainoménais	φαινομένοις phainoménois
Acc.(対格)		φαινόμενον phainómenon	φαινομένην phainoménēn	φαινόμενον phainómenon		φαινομένω phainoménō	φαινομένᾱ phainoménā	φαινομένω phainoménō		φαινομένους phainoménous	φαινομένᾱς phainoménās	φαινόμενᾰ phainómena
Voc.(呼格)		φαινόμενε phainómene	φαινομένη phainoménē	φαινόμενον phainómenon		φαινομένω phainoménō	φαινομένᾱ phainoménā	φαινομένω phainoménō		φαινόμενοι phainómenoi	φαινόμεναι phainómenai	φαινόμενᾰ phainómena
Derived forms		副詞				比較級				最上級
		φαινομένως phainoménōs				—				—
Notes:		This table gives Attic inflectional endings. For declension in other dialects, see Appendix:Ancient Greek dialectal declension.

第1/第2変化 of φαινόμενος; φαινομένη; φαινόμενον (Epic)

Number		Singular(単数)				Dual(双数)				Plural(複数)
Case/Gender		Masculine	Feminine	Neuter		Masculine	Feminine	Neuter		Masculine	Feminine	Neuter
Nom.(主格)		φαινόμενος phainómenos	φαινομένη phainoménē	φαινόμενον phainómenon		φαινομένω phainoménō	φαινομένᾱ phainoménā	φαινομένω phainoménō		φαινόμενοι phainómenoi	φαινόμεναι phainómenai	φαινόμενᾰ phainómena
Gen.(属格)		φαινομένου / φαινομενοῖο / φαινομένοιο / φαινομενόο / φαινομένοο phainoménou / phainomenoîo / phainoménoio / phainomenóo / phainoménoo	φαινομένης phainoménēs	φαινομένου / φαινομενοῖο / φαινομένοιο / φαινομενόο / φαινομένοο phainoménou / phainomenoîo / phainoménoio / phainomenóo / phainoménoo		φαινομένοιῐν phainoménoiin	φαινομέναιν / φαινομέναιῐν / φαινομένῃῐν phainoménai(i)n / phainoménēiin	φαινομένοιῐν phainoménoiin		φαινομένων phainoménōn	φαινομενᾱ́ων / φαινομενέ͜ων / φαινομενῶν phainomenā́ōn / phainomené͜ōn / phainomenôn	φαινομένων phainoménōn
Dat.(与格)		φαινομένῳ phainoménōi	φαινομένῃ / φαινομένηφῐ / φαινομένηφῐν phainoménēi / phainoménēphi(n)	φαινομένῳ phainoménōi		φαινομένοιῐν phainoménoiin	φαινομέναιν / φαινομέναιῐν / φαινομένῃῐν phainoménai(i)n / phainoménēiin	φαινομένοιῐν phainoménoiin		φαινομένοισῐ / φαινομένοισῐν / φαινομένοις phainoménoisi(n) / phainoménois	φαινομένῃσῐ / φαινομένῃσῐν / φαινομένῃς / φαινομέναις phainoménēisi(n) / phainoménēis / phainoménais	φαινομένοισῐ / φαινομένοισῐν / φαινομένοις phainoménoisi(n) / phainoménois
Acc.(対格)		φαινόμενον phainómenon	φαινομένην phainoménēn	φαινόμενον phainómenon		φαινομένω phainoménō	φαινομένᾱ phainoménā	φαινομένω phainoménō		φαινομένους phainoménous	φαινομένᾱς phainoménās	φαινόμενᾰ phainómena
Voc.(呼格)		φαινόμενε phainómene	φαινομένη phainoménē	φαινόμενον phainómenon		φαινομένω phainoménō	φαινομένᾱ phainoménā	φαινομένω phainoménō		φαινόμενοι phainómenoi	φαινόμεναι phainómenai	φαινόμενᾰ phainómena
Derived forms		副詞				比較級				最上級
		φαινομένως phainoménōs				—				—
Notes:		Dialects other than Attic are not well attested. Some forms may be based on conjecture. Use with caution.